Onze welvaart groeit ondanks alle financiële stormen

Het eerste decennium van de 21ste eeuw loopt ten einde (hoewel sommigen zeggen dat dit pas eind volgend jaar is). De Amerikaanse Nobelprijswinnaar Paul Krugman typeert deze periode in The New York Times als een ‘Big Zero’. (..)

(..) Wat is de balans in Nederland?

Die is een stuk beter! Het aantal arbeidsjaren nam tussen 1999 en 2009 met ruim 400.000 toe en omgerekend naar banen komt dat neer op meer dan een half miljoen. Het bruto binnenlands product steeg ondanks de forse daling dit jaar met 54%. Na correctie voor inflatie blijft hiervan 24% over. De koopkracht van het mediane inkomen nam toe met 5%. Verrassend is dat de koopkracht van uitkeringsgerechtigden (paar met kinderen) met 10% steeg. Hoewel die stijging vooral plaatsvond onder het links-liberale tweede paarse kabinet relativeert dit linkse verwijten over de ‘neoliberale’ agenda van de kabinetten-Balkenende.

(..)

De huizenprijzen in Nederland liggen nog steeds 67% hoger dan tien jaar geleden. Of men daar blij mee moet zijn, is een andere vraag, want tegelijk was er een ongekende groei van de hypotheekschulden. De grootste spekkopers van de hoge huizenprijzen zijn de banken in Nederland.

De overheidsfinanciën verslechterden. Het begrotingsoverschot van 0,4% bbp in 1999 is door de crisis abrupt omgeslagen in een tekort van 4,6%. Ook bij de pensioenfondsen was het geen vetpot. Weliswaar nam het belegde vermogen de afgelopen tien jaar met 42% toe tot euro 647 mrd in november 2009, na correctie voor de inflatie blijft hiervan 15% over. Hierbij is inbegrepen dat de laatste tien jaar zo’n euro 26 mrd meer aan pensioenpremie is betaald dan er aan pensioen is uitgekeerd. Het jaarlijkse reële rendement is hooguit 1,%. Van sparen werd Nederland dus niet rijk de afgelopen tien jaar.

30 december 2009 Categorie: Collectieve sectoren, Macro-economie, Pensioenen  Meer van: ,