Universiteitssteden in Nederland zijn regelrechte meisjessteden geworden. In Utrecht wonen bijvoorbeeld per 130 meisjes in de twintig slechts 100 mannelijke twintigers. Een Luilekkerland voor jonge hoogopgeleide mannen, zo zeggen onderzoekers. Deze mannen zouden het voor het uitkiezen hebben met die overvloed aan gewillige en toegeeflijke dames.

Het moet gezegd, dat is een interessante analyse met veel waarheden. Maar toch is het beeld niet compleet. In feite hebben de jonge dames in de leeftijd tot dertig jaar meer kenniskapitaal dan de heren en vaak nog geen behoefte aan een definitieve binding. (..)

(..)

Dat verandert als de leeftijdsgrens van dertig gepasseerd is: de hersenen hebben inmiddels een aantal jaren het volwassen stadium bereikt, de tijdelijke baan is een vaste geworden en de wereldreizen zijn gemaakt.

Geëmancipeerde dames denken dan concreet aan kinderen en zoeken daarbij een gender balanced man: iemand die bereid is die pappadag te nemen, omdat haar baan net zo telt als die van hem. (..) Een slimme vrouw biedt een man tegenwoordig nogal wat voordelen. Dus: wie verleidt wie met wat?

Maar dan slaat opnieuw een krapte toe voor de grote aantallen hoog opgeleide dames, en wel op de markt van geschikte vaders. Sinds kort is onder mannen van begin dertig 37 procent hoogopgeleid, tegenover 42 procent van de vrouwen. (..)

(..)

In 2010 steeg de Nederlandse muziekexport met 25 procent ten opzichte van het jaar daarvoor. Het is voor de zesde keer op rij dat deze export stijgt.

(..)

Nederland blinkt uit in drie genres: dance/elektronische muziek (met internationale dj-lijst aanvoerende top-dj’s als Tiësto, Armin van Buuren, Afrojack en Laidback Luke) populair-klassiek (violist Andre Rieu en zijn orkest) en de (hard)rock-punk-metal (Epica, Born From Pain). De danceacts zorgen voor 64 procent van het exportbedrag.

(..)

Voor de Nederlandse club-dj’s is de Amerikaanse markt in 2010 duidelijk verder opengebroken. Dat is het land waar ze nu het vaakst worden geboekt.

Hardcore en hardstyle-artiesten als Showtek en Headhunterz staan jaarlijks op populaire evenementen in Duitsland, België, Italië en Spanje. Maar de Nederlandse artiesten treden het meest op in Duitsland (1.100 concerten) en België (meer dan 750).

Violist en orkestleider Andre Rieu zakte door ziekte in 2010 naar de 19de plek met 78 buitenlandse optredens. Zanger Herman van Veen trad 61 keer op in Duitsland en Frankrijk. Opmerkelijke outsiders die het goed doen zijn indie singer-songwriter Kim Janssen en trance-dj Menno de Jong.

(..)

Maar na de oratie van Mireille Hildebrandt donderdag in Nijmegen ben ik uit mijn comfort zone. Zij schetst hoe rechtsrelaties in cyberspace structureel veranderen. Vrijwel alles wat we zien, wat we weten en wat er beslist wordt, is de uitkomst van geheime algoritmes op de computer. Daarbij raken rechtsbeginselen als privacy, discriminatieverbod en gegevensbescherming uit het zicht. De beginvraag ‘mag dat wel’ wordt ingehaald door ‘het kan, het gebeurt, dus het is wel best zo’. En àls de burger al een akkoordje moet aanvinken op zijn scherm, gebeurt ook dat automatisch. Zij heeft het over de ‘computationele wending’ in de rechtsorde. Haar conclusie: in de nieuwe techniek moet rechtsbescherming standaard worden ingebouwd. (..)

(..)

Hildebrandt, nieuw hoogleraar ‘ICT en rechtsstaat’, beschrijft de ‘cognitieve economie’, de handel in informatie die met elkaar in verband is gebracht. Alles draait nu om ‘patroonherkenning’ – het voorspellen van gedrag op basis van digitale sporen. Die informatie is veel geld waard. In cyberspace staat behalve wat je er deed inmiddels ook vrijwel vast wat je straks gaat doen. Je gedrag wordt voortdurend opgeslagen en met gelijksoortige anderen vergeleken: „Om je preferenties te achterhalen, risicovol gedrag te voorzien, prijzen aan te passen, of problemen te voorspellen. En hoe meer cyberspace de toekomst weet te voorspellen, hoe meer het die toekomst ook lijkt te maken”, zegt zij.

Dankzij deze patroonkennis wordt de vrije handelingsruimte van de burger ongemerkt kleiner. Internet, ooit de gedroomde vrije anonieme ruimte waarin je een second life kon beginnen, desnoods als hond, is nu een gouden kooi waarin de gebruiker exact die prikkels krijgt die statistisch zijn afgeleid uit zijn voorkeuren. Ieder leeft in zijn eigen dorp met zichzelf als ijkpunt, met aanbiedingen op smaak, voorgesorteerde informatie en toezicht op maat.

(..)

(..) ‘Wij, burgers van cyberspace’ moeten dus toegang tot de broncodes bedingen, zegt zij. Argumenten als bedrijfsgeheimen, nationale veiligheid of auteursrecht waar bedrijven of overheden mee zullen komen, moeten daar voor wijken. Wie hecht aan een scheiding tussen de publieke en private versie van zijn leven moet dat verdedigen.

Twee andere ontdekkingen uit de analyses zijn dat de harde kern van filantropisch Nederland sinds 1997 steeds kerkelijker is geworden – terwijl de rest van Nederland juist verder ontkerkelijkte – en dat een hogere opleiding tegenwoordig juist minder kenmerkend is voor de harde kern. De bevindingen zijn na te lezen in het artikel “Religion and the Civic Core in the Netherlands”, dat is gepresenteerd op de workshop “Volunteering, Religion, and Social Capital”, in Antwerpen op 8 december 2011. Het artikel zal in de loop van 2012 ook in druk verschijnen .

René Bekkers, r.bekkers@vu.nl

(..)

(..) Is het erg dat zo’n grote groep mensen eindelijk haar enorme spaartegoeden zal aanspreken?

(..)

(..) Is het niet mogelijk op een systeem af te stevenen waarbij oudere werknemers met zo’n grote schat aan ervaring en kennis fundamenteel langer — zij het meer in deeltijd — blijven doorwerken? (..)

Anel Hajdarevic is filosoof in Eindhoven.

(..)

De tientallen tentenkampen die wereldwijd zijn opgetrokken – New York, London, Tokio, Amsterdam, ja zelfs Leeuwarden – hebben ogenschijnlijk geen leiding, geen standpunten, geen geschiedenis. ‘Occupy’ gaat door voor een spontane sociale beweging, een uiting van plotselinge woede. Maar het zaadje werd geplant in Vancouver, de redactie van het tijdschrift Adbusters waarmee de 69-jarige Lasn ageert tegen overconsumptie en de macht van het bedrijfsleven. Het was Kalle Lasn, ooit een succesvolle reclameman, die Occupy Wall Street bedacht. Op 13 juli stuurde Adbusters een protestoproep naar de 90.000 lezers van hun digitale nieuwsbrief. Kom op 17 september naar Wall Street. Neem een tent mee. We gaan nadenken over een eis waarmee we de wereld veranderen!

(..)

Na de eerste oproep voor Occupy Wall Street trekt Lasn zich terug op de achtergrond. (..)

(..)

De truc van Adbusters is dat het in zijn ideeënoorlog dezelfde marketingtechnieken gebruikt als grote, commerciële bedrijven. Het blad wordt gedrukt op glossy papier, met fullcolour-fotografie en slogans. De website is high design.

In zijn campagnes keert Adbusters al jaren de reclameboodschappen van bekende merken om. Het kaapt een slogan, een logo en perverteert met aanpassingen in de tekst of het beeld de boodschap. Een reclameleus van McDonald’s wordt afgedrukt op de buik van een dikke man. Wodkamerk Absolut wordt Absolut Coma.

(..) De grote bedrijven worden gebeten door hun eigen marketingsucces.

De ‘brand boomerang’ noemde Naomi Klein het in2000 inNo Logo. (..)

Nu, ruim tien jaar later, is Adbusters een stap verder dan het plagen van individuele bedrijven. Met Occupy Wall Street richt de club zich op de hele financiële sector, alle banken en verzekeraars. Het helpt dat Wall Street door de financiële crisis van 2008 een bekend en omstreden merk is geworden. (..) de bijgewerkte Amerikaanse vlag van betogers bij Occupy Wall Street. Op de plaats van de vijftig sterren staan de logo’s van grote bedrijven als Apple, Google en VISA. De boodschap: Amerika is gekaapt door het grote geld. Vintage Adbusters.

Lasn noemt Occupy Wall Street geen schepping van Adbusters. De onvrede was er al en de tentenkampen zijn afgekeken van Spanje en Egypte, zegt hij. Adbusters geeft alleen maar vorm aan een beweging in de samenleving. (..)

In Vancouver wordt nagedacht over de volgende fase van Occupy Wall Street. Op 1 november verstuurde Adbusters een massamail over de strategische vraag hoe de beweging kan worden uitgebouwd tot een „revolutionaire volksbeweging”.

Vorige week volgde een nieuwe mail. Met het oog op de naderende winter stelde Adbusters voor de tentenkampen af te breken. (..)

Bij toeval ging de politie in Manhattan nog die avond over tot ontruiming van het moederkamp in Zuccotti Park nabij Wall Street. Het optreden van de politie in New York en elders werd door Adbusters meteen vertaald in een nieuw narratief. „Deze aanval versterkt onze overtuiging. Nu begint de tweede, militante fase van onze geweldloze mars voor echte democratie.”

Ironisch genoeg wekt het sterke merk van Occupy Wall Street de interesse van commerciële bedrijven. (..)

Adbusters heeft deze week intensief geadverteerd voor Buy Nothing Day. (..)

Zaterdag wordt alweer een speciale dag in Amerika. Het is Small Business Saturday. (..) Kies je favoriete winkel en sluit je aan bij de beweging!

(..) Alleen: Small Business Saturday is bedacht door creditcardmaatschappij American Express, jaarwinst in 2010 ruim 4 miljard dollar. Zwiep. Boemerang.

De gemiddelde Nederlander zag zijn inkomen in dezelfde periode stijgen met 6%.

Dat is een van de conclusies uit een tweejaarlijks onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) naar de leefomstandigheden van de Nederlandse bevolking, dat vandaag verschijnt.

(..)

(..) Het Centraal Planbureau liet al eens zien dat het pleidooi van de FNV alleen hout snijdt als de netto AOW-uitkering van nu wordt vergeleken met die van begin jaren zeventig.

In die vergelijking blijft de AOW achter bij de feitelijk verdiende lonen.

(..)

(..)

Zij schenden daarmee niet alleen hun eigen privacy en die van anderen, maar vragen zich ook niet af wat de economische waarde is van de gegevens die ze prijsgeven.

(..)

Het is goed dat de overheid via strenger toezicht, protocollen en procedures probeert de privacy te beschermen, maar dat is niet genoeg.

Het moet vooraf ook echt transparant zijn wat partijen met je informatie gaan doen, en het moet mogelijk zijn om je gegevens terug te trekken. Nu kun je dat wel vragen, maar dan blijkt dat je gegevens toch worden bewaard, ook al ontkennen bedrijven als Facebook dat.

(..)

Jobs wordt geëerd en herdacht als ziener, als innovator, als ‘een tweede Edison’, maar niet voor wat hij bij uitstek was: een verkoper. Jobs grootste talent, zijn Midas-touch, was marketing. De pc, de muis, desktop-iconen, de mp3-speler, de touchscreen-telefoon, de tabletcomputer, ze werden allemaal door anderen bedacht en ontwikkeld, maar Jobs zag de markt waarop ze verkocht konden worden. (..)

En terwijl Bil Gates geschrokken zijn boeken en deuren opende, het grootste liefdadigheidsfonds uit de geschiedenis inrichtte en ‘transparantie’ in Redmond Washington het nieuwe zoemwoord werd, gingen in Cupertino California de luiken juist dicht. „Apple is geobsedeerd door geheimhouding”, stelde The New York Times vast. (..) Broncode wordt alleen vrijgegeven als het echt niet anders kan en developers worden juridisch zwaarder gekneveld dan waar ook in de industrie.

Dat Apple zowel hardware als software verkoopt werd lange tijd als een zwakte gezien: je moet kiezen. Maar het biedt ook een mogelijkheid die de anderen niet hebben. Vendor lock in, heet het in marketingtermen: alleen Nespresso verkoopt Nespressocapsules voor in een Nespressoapparaat. Dat is wat Apple de afgelopen twintig jaar gedaan heeft: de klant opsluiten. (..)

Toen kwamen de iPhone en de iPad. Applicatiesoftware: uitsluitend verkrijgbaar via Apples’ AppStore, iets anders installeren is technisch onmogelijk. Als Hilton 5 procent in rekening zou brengen van elke zakentransactie die op hun hotelkamers wordt afgesloten, zou je vreemd opkijken, maar dat is wat Apple met krantenuitgevers doet: wie op een iDevice deze krant wil lezen betaalt NRC Handelsblad én Apple. Elke ‘app’ moet door Apple worden goedgekeurd voor hij de Store in mag. Informatie die Apple om wat voor reden dan ook niet bevalt, wordt afgekeurd. Seks en politiek: taboe.

(..)  Met tablets en telefoons van andere merken kun je onderling draadloos bestanden uitwisselen, van foto’s op een terrasje tot medische gegevens op de Eerste Hulp. Met een iDevice niet. (..) Apple wil niet dat wij rechtstreeks met elkaar netwerken, dat moet via Apple. Geen peer-to-peer, maar client-server.

In de visie van Steve Jobs staan al onze persoonlijke data, documenten, beeld, muziek, what have you, straks op een server van Apple. In de afgelopen woensdag officieel gelanceerde iCloud.

(..)

Apple laat zijn hardware tegenwoordig in Zuid-China fabriceren, bij onderaannemer Foxconn. Kijk eens op YouTube naar de onmenselijke omstandigheden waaronder mensen daar werken. De beeldrijm met die beroemde 1984-commercial is treffend. Apple is een van de rijkste bedrijven ter wereld, maar doet er niets aan. Liefdadigheid: vrijwel geen. Sterker: apps voor goede doelen worden afgekeurd.

Ziedaar het genie van Jobs: Microsoft is de sinistere monoliet die gewantrouwd dient te worden, Apple is de vrijbuiter, de weldoener met een stralend wit alternatief. Terwijl juist Apple inmiddels meer Big Brother-trekken vertoont dan Microsoft. Hetzelfde zie je bij Google en Facebook: ‘leuke’ bedrijven van sympathieke nerds, geniale excentriekelingen die je alles gunt, al was het maar omdat ze als kind vast enorm gepest zijn. En intussen nemen ze de wereld over. Big Brother loopt op sneakers.