Universiteitssteden in Nederland zijn regelrechte meisjessteden geworden. In Utrecht wonen bijvoorbeeld per 130 meisjes in de twintig slechts 100 mannelijke twintigers. Een Luilekkerland voor jonge hoogopgeleide mannen, zo zeggen onderzoekers. Deze mannen zouden het voor het uitkiezen hebben met die overvloed aan gewillige en toegeeflijke dames.

Het moet gezegd, dat is een interessante analyse met veel waarheden. Maar toch is het beeld niet compleet. In feite hebben de jonge dames in de leeftijd tot dertig jaar meer kenniskapitaal dan de heren en vaak nog geen behoefte aan een definitieve binding. (..)

(..)

Dat verandert als de leeftijdsgrens van dertig gepasseerd is: de hersenen hebben inmiddels een aantal jaren het volwassen stadium bereikt, de tijdelijke baan is een vaste geworden en de wereldreizen zijn gemaakt.

Geëmancipeerde dames denken dan concreet aan kinderen en zoeken daarbij een gender balanced man: iemand die bereid is die pappadag te nemen, omdat haar baan net zo telt als die van hem. (..) Een slimme vrouw biedt een man tegenwoordig nogal wat voordelen. Dus: wie verleidt wie met wat?

Maar dan slaat opnieuw een krapte toe voor de grote aantallen hoog opgeleide dames, en wel op de markt van geschikte vaders. Sinds kort is onder mannen van begin dertig 37 procent hoogopgeleid, tegenover 42 procent van de vrouwen. (..)

(..)

In de praktijk lijkt de regeling een wassen neus.

Nederland schaart zich met een quotum bij de Europese landen die trachten het percentage vrouwen in het bestuur en het toezicht van ondernemingen te verhogen.

Nederland doet dat niet, zoals Noorwegen, met een verplichting, maar met een streefquotum van 30% vrouwen in de top. Het parlement heeft hiertoe vorig jaar mei het amendement-Kalma aangenomen.

Tot 2016 geldt het ‘pas toe of leg uit’-regime. Bedrijven die het quotum niet halen, moeten dit in hun jaarverslag verklaren en uiteenzetten op welke wijze zij dit in de toekomst wel zullen realiseren. de regel geldt uitsluitend voor bedrijven die minimaal €17,5 mln waard zijn, minimaal €35mln omzet hebben en 250 of meer werknemers tellen. Het gaat daardoor om precies 6442 bedrijven, stelt Elite Research in Uden, dat elke twee jaar een onderzoek uitvoert voor de Emancipatiemonitor van het Sociaal en Cultureel Planbureau.

In de praktijk lijkt de wetswijziging een wassen neus. de directie van de meeste bedrijven telt minder dan drie personen en ruim 80% heeft niet eens een raad van commissaris. In Nederland hebben 5719 bedrijven van de genoemde categorie natuurlijke personen in de top. Het gaat om 10.283 mensen, gemiddeld 1,6 bestuurder per bedrijf.

Jos van Hezewijk, directeur van Elite: ‘de 30% van Kalma heeft dus betrekking op gemiddeld 0,48 vrouwelijke bestuurder. Om 30% vrouwen te benoemen, zijn minimaal 2 bestuurders nodig. de meeste bedrijven waarop het amendement betrekking heeft, hebben echter slechts 1 bestuurder. De vraag is dan ook: hoeven de meeste bedrijven dan geen vrouw te benoemen? Of moet de directie geheel vervangen worden door vrouwen? In het amendement is hierover niets geregeld.’

Ruim 80% heeft niet eens een raad van commissaris

Vervolg op pagina 13

Vrouwenquotum ‘heeft niets om het lijf’

Bij de commissarissen lijkt het vrouwenquotum al op voorhand weinig nut te hebben. Liefst 82% van de bedrijven heeft geen raad van commissarissen. de overige 1150 bedrijven hebben 3531 commissarissen ofwel gemiddeld 3,1 commissaris per bedrijf. Van Hezewijk: ‘Slechts voor dit geringe aantal bedrijven lijkt het amendement Kalma goed uitvoerbaar.

Lijkt, want verschillende bestuurders hebben al geopperd dat ze de raad van commissarissen inkrimpen tot 1 of 2 leden, zodat ze onder de wet uitkomen.’

‘Van deze regeling val je niet om, het heeft eigenlijk niets om het lijf’, zegt Wilma Henderikse van VandoorneHuiskes en partners, organisatie- en adviesbureau in Zeist.‘Eigenlijk wil je dat bedrijven uit zichzelf gemotiveerd zijn om te streven naar meer vrouwen in de top, maar in de praktijk komt daar toe nu toe weinig van terecht.’

Volgens Henderikse verandert het streefcijfer hier weinig aan, omdat bedrijven door het ‘pas toe of leg uit’-principe van alles kunnen aanvoeren: er zijn maar weinig commissarissen, die treden toevallig voorlopig niet af, of ik kan geen vrouw in mijn sector vinden.’

Ze wijst op het verschil met NoorwegenensindskortookSpanje.

In Noorwegen is het quotum van 40%vrouweninradenvancommissarissen van beursbedrijven al in 2009 gehaald. Spanje kent een quotum van 40% sinds 2007 dat in acht jaar tijd bereikt moet worden. Hendrikse: ‘In Spanje heeft dat aanvankelijk geleid tot een stijging van het aandeel vrouwen, maar men denkt dat de doelstelling niet gehaald gaat worden. Bij Spanje moet je wel bedenken dat de netto arbeidsparticipatie van vrouwen veel lager is dan in Nederland.’

Van de bedrijven met een rvc zegt een op de zes dat de raad matig tot slecht functioneert. Dit blijkt uit vandaag gepubliceerd onderzoek van BDO Accountants.

(..)

Bedrijven zonder rvc verwachten in meerderheid dat zo’n raad de besluitvorming vertraagt, waardoor kansen gemist worden. Bovendien zou discussie binnen het managementteam of met de accountant al voldoende kritische inbreng opleveren. De minderheid van de ondernemers die wel positief reageert, verwacht dat een rvc zal leiden tot een groter netwerk van potentiële klanten en opdrachten.

Dit wordt onderschreven door 33% van de bedrijven met rvc.

Van de ondernemingen mét een rvc meent 43% dat een rvc de kwaliteit van de bedrijfsvoering niet of nauwelijks positief beïnvloedt.

Twintig procent is ontevreden over de samenwerking, gezamenlijke daadkracht en effectiviteit van de rvc. (..)

(..)

Het totale aantal commissarissen in Nederland krimpt, in twee jaar is hun aantal met 7% afgenomen.

De vierduizend grootste bedrijven in Nederland hebben 280 minder commissarissen, zo blijkt uit onderzoek door Elite Research.

(..)

Donderdag zocht de nieuwe Spaanse premier Mariano Rajoy zelfs zijn toevlucht tot een ex-topman van Lehman Brothers – nota bene de katalysator van deze crisis die miljoenen burgers in de wereld werkloos en dakloos heeft gemaakt en sommige Nederlanders zelfs hun kerstpakket heeft gekost. Luis de Guindos, die van 2006 tot het faillissement in 2008 hoofd van Lehman in Spanje en Portugal was, werd de nieuwe minister van Economische Zaken. Uiteraard wist hij in die tijd niets van de weddenschappen die op het hoofdkantoor in New York waren afgesloten op de ingestorte huizenmarkt.

De Guindos bevindt zich in Zuid-Europa in vertrouwd gezelschap. Mario Monti, de nieuwe premier van Italië, was sinds 2005 internationaal adviseur van Goldman Sachs, de graaibank der graaibanken. Voordat Monti bij Goldman kwam, was daar ook enkele jaren de andere Super-Mario van Italië actief: Mario Draghi. Die is nu de president van de Europese Centrale Bank en bezet daarmee de belangrijkste sleutelpositie in deze crisis.

(..)

(..)

(..)

Bij minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie zijn de afgelopen weken volgens ingewijden meerdere sollicitatiebrieven binnengekomen, maar alleen naar de brief van Rinnooy Kan is serieus gekeken als alternatief voor droomkandidaat Donner.

(..)

Op 20 oktober meldde NRC Handelsblad dat een substantieel deel van de 54 staatsraden ‘een voortreffelijk alternatief’ zag in Alexander Rinnooy Kan. (..)

(..) mist wezenlijke praktijkervaring in parlement of kabinet (politiek). (..)

(..)

(..)

Dat zegt hij in het boek Affaires DSK, la contre-enquête waaruit Paris Match vandaag voorpubliceert. Maar van een ‘contre-enquête’ (tegenonderzoek) is nauwelijks sprake. Het zijn eerder DSK-monologen, opgetekend door vriend en huisbiograaf Michel Taubmann.

(..)

Zei het kamermeisje ja?

Dat nou ook weer niet, maar hij zag het in haar blik. „DSK ziet er een voorstel in. En hij kan niet weerstaan aan de verleiding van orale bevrediging”, schrijft Taubmann, die ook schrijft dat Diallo de verdwenen BlackBerry van de IMF-topman zou hebben gestolen. De advocaten van Diallo hebben al ontkennend gereageerd.

DSK bevestigt ook dat hij deelnam aan orgieën (‘libertijnse avonden’ heet dat in het boek) en seks had met vriendinnen van kennissen en vrienden uit het Carlton-netwerk in Lille. Maar DSK wist helemaal niet dat het om prostituees ging. „Als iemand je zijn vriendin voorstelt, vraag je niet of het een prostituee is. En als iemand je uitnodigt voor een feestje, vraag je niet naar de factuur. De deelnemers aan dat soort avonden zijn normaal gezien nooit prostituees”, aldus de verdediging van DSK. Dat zijn vrienden naar Washington vlogen met enkele bereidwillige ‘secretaresses’ vond DSK alleen maar prettig. Maar hij bezweert dat zijn losbandige levensstijl verleden tijd is.

(..)

(..)

Het inrichten van zo’n ‘family office’ is voorbehouden aan een selecte groep superrijken. Om de kosten van een paar eigen adviseurs terug te verdienen, moet het kapitaal al gauw € 10 mln bedragen, zegt een beheerder van een familievermogen die niet met naam genoemd wil worden. Is er een grotere club nodig om het financiële overzicht te houden, dan ligt de ondergrens bij € 250 mln, verklaart Mark de Jong, medeoprichter van Monitor Capital Partners.

(..)

Het beheer van het kapitaal in eigen vehikels is van alle tijden.

De Rockefellers en Vanderbilts zijn daarin baanbrekend geweest.

(..)

De grote doorbraak in Nederland dateert van de laatste tien jaar. ‘Rijke families zetten zo’n 8 à 10% van hun miljoenenvermogen opzij voor risicodragende investeringen.

Rond de eeuwwisseling was dat praktisch nul. Er werd alleen geld uitgetrokken voor goede doelen’, zo weet Tim Kloosterman, co-chairman van het executive searchbureau Amrop.

(..)

En de meesten hebben nog zo veel ambitie dat ze meer willen dan een spaarrekening openen.

Maar er is nog een reden om het heft in eigen hand te nemen.

Menig zakenman in ruste is het rotsvaste vertrouwen in de bank kwijt. (..)

(..)

Het kapitaal vloeit naar het harde euroblok in Nederland en Duitsland waar creditgeld maximaal 4,75% oplevert, altijd nog twee keer zo veel als het rendement op staatsobligaties.

(..)

(..)

De privé-adviseurs staan zo’n beetje dag en nacht klaar om de gezinsleden bij te staan. Alles kan daarbij aan bod komen, van persoonlijke veiligheid tot het screenen van de bemanning van het zeiljacht in de Middellandse Zee. En ook als een zoon op het verkeerde pad raakt, moet de adviseur uitkomst bieden. Dominique Bech, partner bij Monitor Capital: ‘Wij zitten op zondagmiddag met de kinderen aan de keukentafel om uit te leggen waarom het gezin naar België is verhuisd. Die weten het vaak niet. Binnen de familie is praten over geld taboe. Wij moeten dat doorbreken.’

Monitor Capital steunt in zijn werk op een Raad van Advies, bestaande uit zwaargewichten uit het bedrijfsleven als Leo Berndsen, oud-topman van het vroegere Nedlloyd, en Henk van der Kwast, ceo van het beursgenoteerde autobedrijf Stern. Zij dragen bij aan het gezag en de integriteit waarop een family-office drijft.

(..)

Families hebben genoeg van banken die hen aan te hoge risico’s hebben blootgesteld

(..)

Vermogenden helpen bedrijven in geldnood

(..)

‘Bijvoorbeeld om voor een ondernemer de start te financieren van een nieuwe activiteit in een belangrijke markt. Op deze manier is in Nederland een nieuw netwerk boven de banken en de vermogensbeheerders ontstaan.

Daarbinnen informeert en tipt men elkaar over de zogeheten “clubdeals”.’

Clubdeals zijn leningen voor kleine en middelgrote bedrijven.

Ze worden uit het oogpunt van risicospreiding in pakketten van bijvoorbeeld een ton aangeboden door vermogende ex-ondernemers en families.

(..)

Door de huidige terughoudende opstelling van banken ten aanzien van financieringen van fusies, overnames en bedrijfsinvesteringen, staat ook de activiteit van private-equitypartijen op een laag pitje. In toenemende mate storten family offices zich op deze markt. (..)

Voor de families is het een aantrekkelijke aanvulling op hun investeringspalet omdat de prijzen van ondernemingen momenteel relatief laag liggen door de weggevallen dynamiek van vraag en aanbod.

De grote family offices steken tot 20% van hun vermogen in private- equitytransacties, zegt Marc Pieters, directeur bij Deloitte dat een eigen family office beheert.

‘De private kapitaalverschaffer wil 20% tot 25% rendement maken op de investering. Dat gaat in dit tijdsgewricht en met de huidige kapitaalschaarste uitsluitend met investeringen met private equity.’

(..)

Er is een nieuw netwerk ontstaan waarbinnen men elkaar informeert en tipt over ‘clubdeals’

Dit stelt Jan Kamminga die vandaag in Scheveningen afscheid neemt als voorzitter van FmE, de branche-organisatie voor de technische industrie.

(..)