‘Belegger moet superrijken volgen’ (plutonomy, superrijken bepalen markt)

Tot zijn eigen verbijstering bleek Ajay Kapur vorig jaar plotseling op te duiken als ‘bad guy’ in Michael Moores filmische aanklacht Capitalism. A Love Story.

Kapur, een aandelenstrateeg die bij Citi heeft gewerkt en nu zijn eigen hedgefonds leidt, heeft in de periode 2004-2005 een uitdagend, maar niet-onomstreden rapport gepubliceerd, ‘Plutonomy’.

De these van het rapport is dat er een kaste is ontstaan van machtige en zeer welvarende ‘high net worth individuals’. Door deze kasten bepaalde samenlevingen, ‘plutonomieën’, zijn te vinden in die landen waar sprake is van een asymmetrische toename van de productiviteit, van financiële innovatie, en van regeringen die het kapitalisme goed gezind zijn met bescherming van patenten en andere gunstige wet- en regelgeving. Bovendien is in die landen sprake van een toenemende complexiteit die vooral door de rijken het meest vaardig wordt geëxploiteerd.

Volgens Kapur is dit model van kracht in een aantal Angelsaksische landen, zoals de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Canada en Australië. Zo controleert in de VS 1% van de bevolking 25% van de welvaart.

Maatschappijcriticus en filmmaker Michael Moore zag in de these van ‘Plutonomy’ het bewijs van een samenzwerende elite die de macht in economie en samenleving probeert te verkrijgen. Kapur weerspreekt dat zijn onderzoek een blauwdruk was voor een wereldwijde greep naar de macht: ‘We hadden geen subversieve intentie. We waren juist heel klinisch over het thema en spraken er geen moreel oordeel over uit.’

Volgens Kapur had de studie een ander, en voor beleggers veel belangwekkender oogmerk, namelijk dat het niet de massa, maar de superrijken zijn die in belangrijke mate de cycli van de particuliere consumptie bepalen. Die these wordt ondersteund door een eerder rapport van UBS. Daaruit blijkt dat tussen 1997 en 2001 de top 0,1% van de Amerikaanse bevolking evenveel vermogen accumuleerde als de onderste 50%.

Kapurs these lijkt aan kracht te winnen door de kredietcrisis, die lagere inkomens in de VS midscheeps heeft geraakt: banen staan op de tocht, huizenbezit wordt bedreigd en schulden stapelen zich op. Daardoor staat consumptie in de VS nu zwaar onder druk, of zoals obligatiebelegger Bill Gross zegt: ‘The Consumer is dead.’

‘Voor de superrijken is van existentiële risico’s geen sprake. Of je nu euro 800 mln of euro 1 mrd aan vermogen hebt, maakt voor je consumptiepatroon niet wezenlijk uit’, zegt Huub van der Riet, fondsmanager van het ING L Invest Prestige & Luxe-fonds. Ook hij stelt dat de rijken een steeds grotere rol bij de particuliere consumptie spelen.

De ultra high net worth individuals – met een vrij te beleggen vermogen van $ 30 mln – namen in 2008 door de krediet- en beurscrisis wereldwijd met 25% af. Maar de ‘crap rally’ van 2009 heeft de pijn alweer aanzienlijk verzacht en de ultra’s denken alweer aan een accumulatie van vermogen. Ook nemen hun uitgaven voor luxeproducten weer sterk toe. (..)

(..)

22 februari 2010 Categorie: Globalisering / Nationalisme, Macro-economie, Miljonairs  Meer van: