Diskrediet (rating agencies)

Europa gaat de kredietbeoordelaars aanpakken, zo werd vorige week duidelijk.
Er komt meer toezicht op Moody’s, Standard & Poor’s, Fitch, en hoe ze
allemaal ook mogen heten. Sinds de kredietcrisis staan de ‘rating agencies’
in diskrediet. Ze bleken gevaarlijke beleggingen in subprime-hypotheken een
‘triple-A-beoordeling’ te hebben gegeven. Het vermoeden was dat de bureaus
de oren te veel hadden laten hangen naar de uitgevers van het schuldpapier,
vandaar het extra toezicht.
(..)
Een van die kleintjes was Fitch. Maar Fitch bleef niet klein. Onder leiding
van een nieuwe Franse eigenaar slokte het enkele kleinere bureaus op, het
werkte hard aan vergroting van het marktaandeel. Missie geslaagd: men
spreekt niet langer van de grote twee, maar van de grote drie.
Politici en toezichthouders juichten de nieuwkomer toe. Meer concurrentie,
meer kwaliteit, zo werkt het toch?
De studie van Harvard-economen Bo Becker en Todd Milbourn laat iets anders
zien. Toen de grote twee zich niet hoefden te bekommeren om hun
marktaandeel, konden ze streng zijn. (..)
Maar sinds Fitch een deel van de markt aan het veroveren is, zijn de
inkomsten niet langer verzekerd. In de wereld der rating agencies zijn het
de uitgevende instellingen die betalen. Door vriendelijker te zijn voor de
klant, kan een ratingbureau zijn marktaandeel vergroten.
(..)
Of de nieuwe Europese regels iets gaan veranderen aan deze situatie is
uiterst onzeker. Ook in de nieuwe situatie is het de uitgever van obligaties
die betaalt voor een rapport. En wie betaalt, bepaalt.

27 april 2009 Categorie: Governance  Meer van: ,