Commissie De Wit (bankenlobby)

Tijdens anderhalve week parlementair onderzoek naar de kredietcrisis is het woord ‘bankenlobby’ al meermalen gevallen, en bepaald niet in gunstige zin. Regels voor banken zouden er soepeler door geworden zijn.

Dat die lobby geen verzinsel is van complotdenkers maar een vertegenwoordiger van vlees en bloed heeft, bleek gisteren. Voormalig directeur Hein Blocks van de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) mocht vertellen over zijn rol in de jaren voorafgaand aan de kredietcrisis.

Blocks ‘houdt niet zo’ van het woord lobby, maar gaf toe dat hij zeer goed de weg wist in Den Haag. En dat hij ook wist hoe een goede lobby werkt. Tip: bij Kamerleden moet u niet zijn, want als het wetsvoorstel dat stadium heeft bereikt, is het al te laat. Nee, het ambtelijk apparaat van Financiën, daar moet u wezen. ‘We hadden een intensieve relatie.’

Dat was voorzitter Jan de Wit van de parlementaire onderzoekscommissie naar de kredietcrisis ook al opgevallen. Bij de wetswijziging die securitisatie mogelijk maakte (verpakken van hypotheken), bleek de memorie van toelichting allerlei teksten te bevatten uit de pen van de NVB. Letterlijk!

(..)

(..)

Zo goed als de contacten waren binnen het ministerie van Financiën, zo matig ging het bij de leden van de Tweede Kamer. De kennis en kunde op het ministerie waren prima, zei Blocks. ‘Maar van de Kamer had ik een iets minder hoge dunk.’ Zodra hij bij een jaarlijkse bijeenkomst met de fractiespecialisten ook maar iets afweek van de grote lijn in een betoog, ‘deed bijna niemand meer aan de discussie mee’. Hij suggereerde dat de Kamerleden het onderwerp ‘niet sexy’ vonden.

Dat beeld is in lijn met wat oud-Kamerleden vorige week zeiden tegen de commissie, namelijk dat de bankenregels minder interessant waren omdat je er niet mee kon scoren in De Telegraaf.

29 januari 2010 Categorie: Ambtenaren, De Politiek, Netwerken, Networking  Meer van: