Geert Wilders fungeert als buikspreekpop (slachtofferrol en seks)

(..)

Dat leidt tot een interessante correctie op het beeld tot dusver. Ook in de versie van Wilders zelf was hij in die fractie altijd een buitenbeentje die er door toenmalig fractieleider Van Aartsen uit werd gewerkt zodra hij te lastig werd. Niets van waar. Fennema toont overtuigend aan dat Wilders, op Van Aartsen na, de belangrijkste man van de fractie was en dat de VVD-top alles deed om hem binnen te houden. Maar Wilders wilde zélf weg.

De tovenaarsleerling leest als de reconstructie van een succesverhaal, maar blijft te vaak hangen in beschrijving, hoe degelijk en gedetailleerd soms ook. Eind 2005 bijvoorbeeld stond Wilders toch op nul zetels in de peilingen. Een analyse van hoe dat nou kon, had niet misstaan.

(..) Of die rare passage over ‘affairettes’ van Wilders met ‘niet alleen stagiaires, maar ook journalistes en zelfs vrouwelijke kamerleden van andere fracties’.

4 september 2010 Categorie: De Politiek, Macht, Vrouwen  Meer van: ,