Vastgelopen klimaatdebat (tussen links en rechts)

Links moet andere toon aanslaan

(..)

(..)

Dat is geen overbodige luxe, want het klimaatdebat is afgegleden tot een spelletje welles-nietes tussen links en rechts, en dat soort spelletjes leidt nooit tot oplossingen. Het schisma komt hierop neer: links maakt zich zorgen over de opwarming van de aarde en vindt dat de mens zijn verantwoordelijkheid moet nemen; rechts betwist dat en wil dat de paniekzaaierij ophoudt. Rechts vreest dat er miljarden verkwist worden aan maatregelen ter bescherming van de aarde, terwijl die bescherming misschien helemaal niet nodig is.

(..)

Op de VN-klimaattop in Kopenhagen in december was de tweespalt tussen links en rechts voor het oog niet helder aanwezig. Maar op de achtergrond domineerde ze wel degelijk en was mede debet aan het mislukken van de top.

(..)

De polarisatie in het klimaatdebat is een betreurenswaardige ontwikkeling. Ze is ook onnodig, want het onderwerp bevat elementen die beide kampen zouden moeten aanspreken. Ten eerste is er het element van de fossiele brandstoffen als steenkool en olie. Iedereen wil daar minder gebruik van maken of , liever nog, er helemaal geen gebruik meer van maken. Links draagt daarvoor milieuredenen aan, rechts vindt het belangrijker dat de fossiele brandstoffen vroeg of laat opraken en dat de laatste restjes vooral in landen liggen waar de westerse wereld beter niet van afhankelijk kan zijn. Maakt dat uit? Niet echt natuurlijk. Tegenstrijdige motieven kunnen eenzelfde doel dienen.

Er is meer dat links en rechts kan binden in het debat. De door links gewenste overgang naar een duurzame samenleving kan een banenmotor blijken te zijn en zodoende de economische groei aanjagen. Daarmee komen de Middeleeuwen niet terug, maar raken ze juist verder uit beeld.

(..)

9 januari 2010 Categorie: De Politiek, Milieu  Meer van: ,