Aangeboren slecht (maar niet echt)

(..)
De auteur van dit essay is gepensioneerd hoogleraar criminologie Wouter
Buikhuisen. In 1988 verliet hij de wetenschap na een storm van protesten uit
wetenschap, maatschappij en journalistiek. (..)
Sinds het KRO-tv-programma Reporter in 2005 een positief portret van
Buikhuisen uitzond was er een sneeuwbaleffect. Kinderpsychiater Theo
Doreleijers zocht contact. Criminoloog Henk van de Bunt vroeg hem voor een
gastcollege. (..)
Vinden ze dat in de criminologie ook? Twee leidende criminologen in
Nederland, de hoogleraren Gerben Bruinsma (Leiden) en Henk van de Bunt
(Rotterdam), houden beleefd de boot af. Ze hebben het artikel niet gelezen.
Bij de naam Buikhuisen proef ik reserve. (..)
Wat Buikhuisen samenvat klopt, volgens de Nijmeegse hoogleraar psychiatrie
Jan Buitelaar van het Radboud ziekenhuis. Hij vindt het een goede
samenvatting van 20 jaar onderzoek. In de jaren zeventig had Buikhuisen een
aantal interessante gedachten. Maar hij zag het te simpel. Hij had het toen
over under- en overarousal. Hij redeneerde rechtstreeks van hersenen naar
criminaliteit. (..) Steenkoude risiconemers hoeven echt niet altijd
crimineel te worden, maar kunnen ook mijnenruimer, straaljagerpiloot of
zakenbankier worden, zegt Buitelaar.
(..)
Toonaangevend hersenonderzoeker Dick Swaab noemt het artikel een onderbouwde
hypothese waar ik in grote lijnen achter kan staan. Swaab vindt wel dat
Buikhuisen teveel accent legt op drie hersencentra: de amygdala, de
orbitofrontale cortex en de anterior cingulate cortex. Ik denk dat het beter
is meer te denken in circuits. En er zijn meer hersenstructuren betrokken
dan hij veelal noemt. (..)
Ook Jan Buitelaar vindt dat er nog andere hersensystemen relevant zijn.
(..)
(..)

24 januari 2009 Categorie: Biotechnologie  Meer van: ,